Disruptieve innovatie in de wetenschap (Alzheimer en ALS)

Technologie heeft het snelste verandervermogen. En dat past me goed. Ik ben een snelle denker en zeer nieuwsgierig van aard. En er zit een bepaalde logica in technologie die ik begrijp. Dat is niet aangeleerd, maar dat heb ik van nature. Ik heb ook geleerd als “andersdenkende” om me te verdiepen in “de rest”. Mijn nieuwsgierigheid komt ook daar goed van pas. Daarbij verlies ik mijn eigenheid nooit uit het oog. Het “andersdenken” heeft me zodoende heel veel kennis en handvaten gegeven om goede analyses te doen.

In de jaren ’90 was ik gefacineerd door nieuwe opkomende ziekten Alzheimer en later ALS. Deze mateloze interesse voor degeneratieve aandoeningen die een groot sociaal innovatief component hebben, zette zich in 2014/2015 om in mijn eerste boek (Het directe verband tussen Alzheimer & ALS (e.a. degeneratieve aandoeningen) en IQ en HSP. Het was alsof al die jaren onderzoek en interesse samenvielen. De werking van ons brein, de ontwikkelingen in onze maatschappij (politiek, economisch, onderwijs), technologische- en sociale innovatie.

Zeker van mijn gelijk ging ik met mijn boek onder mijn arm op pad op zoek naar mijn ongelijk. Van minachtende hoogleraren to “innovatieve” bestuursleden die ideeen stalen, waar haalde ik het lef vandaan! Maar uit ervaring weet ik ook dat de dingen die ik zie, ontdek, minimaal een jaar later door de anderen worden gezien. Minimaal.

Pathway to graduation

Ik ben ook gezegend met een groot doorzettingsvermogen en rechtvaardigheidsgevoel. Zolang mijn ongelijk niet bewezen is, zal ik doorgaan. Zo kwam ik ook bij Dick Swaab. Hij was eigenlijk de eerste bij het publiek bekende wetenschapper die me een eerlijke kans gaf. Hij las mijn boek tijdens een reis en kwam zijn afspraak erop terug te komen met feedback na. Dat deed hij door mij vragen te stellen, door mij onderzoeksresultaten op te sturen. “Bedoel je dit?” “Hebben we het niet zo al eens onderzocht?” “Nee, nee en nee dus.” Ik kreeg een zeer positieve feedback en werd m.b.t. mijn boek bevestigd.

Vanaf 2015 hield ik onderzoeksresultaten nauwlettend bij en constateerde dat onderdelen van mijn boek onderzocht werden met als resultaat dat ik reeds aan had gegeven. Ik constateer dat men steeds deelcomponenten onderzoekt, maar niet in staat is om deze in verband met elkaar te brengen. Niet alles ligt nl. in afgemeten hokjes naast elkaar om in verband met elkaar te brengen. Dat anderen dit niet zien frustreert soms, maar ik weet ook waarom dat zo is. Ik schreef hierover mijn tweede boek Lineair-en circulair denken.

Er is een noodzaak nodig om te veranderen. (Zorgkosten en verhoogde aantallen patienten zijn schijnbaar niet voldoende.) Dat weet ik en daar wacht ik op en ik geef daarnaast door mijn boeken een ander inzicht en awareness en draag zodoende mee aan die noodzaak tot verandering.
Ik heb goede hoop dat na het bericht van Pfizer deze week, ze stoppen met onderzoek naar Alzheimer en Parkinson, omdat er geen positieve resultaten zijn. “Wetenschappers leren”, maar er is geen positief resultaat m.b.t. tot het vinden van werkende geneesmiddelen tegen deze ziekten (minimaal 300 banen gaan verloren door dit besluit).

Ook erg bemoedigend om de quote te lezen van de hoogleraar waar ik als eerste mee sprak en mijn boekje achterliet.
Hij heeft zich gevormd tot een adapter van mijn boekje: “Het is volgens de Nijmeegse alzheimerexpert Olde Rikkert hoog tijd om de dominante theorie – dat alzheimer vrijwel helemaal veroorzaakt wordt door eiwitophopingen in het brein – bij het oud vuil te zetten. Hij ziet alzheimer als een verouderingsziekte die via verschillende routes versneld (hersen)schade veroorzaakt.

Pfizer dank! Ik juich jullie besluit toe! Ik moedig het aan! Dit beschouw ik als een signaal naar de wetenschap. we zijn bijna bij een disruptieve innovatie!
Verkeerde onderzoek richtingen naar de symptomen van deze ziekten en niet naar de werkelijke oorzaak (beschrijf ik in mijn boekje).

In het bedrijfsleven ben je al lang weggesaneerd zonder resultaat. Met een aanzienlijk inkomen vrij mogen spelen is leuk, vooral voor studenten, maar wij zijn geen speeltuin. Het aantal werkende mensen dat zich focust op de verkeerde onderzoeken naar bijvoorbeeld Alzheimer is enorm. Hoeveel banen en ego’s gaan op de schop als men bereid is te accepteren dat men al die tijd verkeerd keek en onderzocht.

Degeneratieve aandoeningen (Alzheimer, ALS, parkinson, MS, etc.) zijn doodsoorzaak 1. Het aantal mensen die aan deze ziekten lijden worden groter en ook jonger (waarom leest u in mijn boek).

“Stof tot nadenken”, zei één van de tv en hippe tijdschriften bekende neuroloog. Daar waar hij in “kijken in de ziel” wijs kritiek gaf over het belang van zichtbaarheid van de wetenschapper om geld voor onderzoek te krijgen, dat een wetenschapper afhankelijk is van zijn geldgever met belang. Gestuurd wordt in zijn onderzoek. Daar moet hij nu zelf de noodzakelijke stap zetten. OUT of the BOX.
Ik vraag me af wat de moeite is om een boekje (38 pagina’s) van een andersdenkende te lezen voor €9,- of me uit te nodigen voor een gesprek, ik neem een boekje mee.
Zal het de angst zijn van het ego? De banen, de industrie? Er moeten mensen als eerste opstaan.

Disruptieve innovatie is pijnlijk. Niemand zei dat dat niet zo was.